تاریخ آخرین ویرایش : سه شنبه،4-2-1397
تعداد بازدید :323

آب زیرزمینی و محیط زیست

 

هر روزه در بخش‌هایی از دنیا ، از جمله در کشور ما ، بشر قسمت مهمی ‌از آب مورد نیاز خود را از منابع زیرزمینی تامین می‌کند. در همین نقاط فاضلاب‌های شهری و صنعتی ، که اغلب آلوده هستند، به همان سفره آب‌ها باز گردانده می‌شوند. به این ترتیب ، کیفیت آب زیرزمینی تنزل یافته و مشکلات زیست محیطی فراوانی بوجود می‌آید.
به گزارش سایت دانشنامه رشد، مقصود از کیفیت آب مقدار املاح محلول ، مواد آلی ، ذرات کانی و همچنین دما ، رنگ ، بو ، مزه و دیگر مشخصات شیمیایی و باکتریولوژیکی و فیزیکی آب است. آب‌های زیرزمینی ، بنا به شرایط مختلف ، به مقدار کم یا زیاد املاح محلول دارند و اصولا در طبیعت نمی‌توان نمونه‌ای از آب زیرزمینی یافت که مطلقا فاقد مواد محلول باشد. مقدار نوع نمک‌های محلول در آب‌های زیرزمینی بستگی به سه عامل : جنس خاک‌ها ، سرعت حرکت و منشا آب زیرزمینی‌ دارد. در آب‌های زیرزمینی کاتیون‌ها بیشتر کلسیم ، منیزیم‌،
‌سدیم و پتاسیم و از آنیون‌ها ، انواع کانی‌های کربناته ، بی‌کربنات‌ها‌، سولفات‌ها و کلریدها به صورت محلول یافت می‌شود.
کلریدها معمولا در نقاطی که نفوذ آب به دریاها ، فاضلاب‌ها و رسوبات نمکدار وجود داشته باشد، بیشتر است. مقدار نیترات‌ها به طور طبیعی در آبهای زیرزمینی بسیار کم است، ولی در نقاطی که فاضلاب‌ها به داخل زمین نفوذ می‌کنند، مقدار آن زیاد می‌شود. مواد محلول در آب‌های زیرزمینی را توسط نمونه‌گیری از آب و تجزیه شیمیایی به‌دست آورده و مقدار آنها را بر حسب «میلی گرم در لیتر» یا «میلی اکی‌والان در لیتر» بیان می‌کنند.

ادامه درصفحه۶

آلودگی آب های زیرزمینی
در دهه‌های اخیر رشد جمعیت و فعالیت‌های صنعتی و اجتماعی‌، علاوه بر ایجاد مسائل زیست محیطی دیگر‌، در 
آلوده‌‌سازی آب‌های زیرزمینی نیز نقش مهمی ‌داشته است. می‌توان منابع آلوده‌ساز آب‌های زیرزمینی را به صورت زیر طبقه‌بندی کرد:
فاضلاب‌های شهری و مناطق مسکونی که یا مستقیما وارد زمین شده یا پس از تخلیه در مخازن فاضلاب به زمین وارد می‌شوند. این فاضلاب‌ها آلودگی بیولوژیکی و شیمیایی دارند.
فاضلاب ها و پسمانده‌های صنایع که در گودال‌هایی انباشته شده یا به داخل چاه‌هایی تزریق می‌شوند و قسمتی از آنها به سفره آب وارد می‌شود.
فاضلاب های آلوده‌ای که به‌طور ناخواسته از کارخانه‌ها و تاسیسات صنعتی نشت می‌کنند، یا به‌طور غیر قانونی در زمین رها می‌شوند.
زباله‌های جامد شهری که معمولا در نقاطی انباشته شده و ممکن است توسط آب سطحی یا زیرزمینی ، قسمت‌هایی از آنها شسته شده و به سفره آب وارد شوند.
آلودگی آب زمانی اتفاق می‌افتد که فضولات مایعی که مستقیما وارد زمین شده یا آنهایی که از زباله‌های جامد شسته شده‌اند، از محل استقرار خود حرکت کنند. در چنین شرایطی ، مقدار آلودگی وابسته به قابلیت تحرک مواد ، میزان دسترسی آنها به سیستم آب 
زیرزمینی‌، ویژگیهای سفره آب‌ها و آب و هوای منطقه است. در
خاک‌های نفوذپذیر حرکت آلوده‌سازها نسبتا سریع است. البته بسته به سرعت حرکت آب زیرزمینی و مسافت طی شده ، ممکن است همه یا بخشی از آلودگی بیولوژیکی از بین برود.
در صورتی که آلودگی شیمیایی ممکن است تا مسافت‌های دور حمل شود. در سنگ‌های حفره‌دار یا شکسته نیز مقادیر زیادی از آلوده‌سازها سریعا و در مسافت‌های طولانی حمل می‌شوند. در 
مقابل‌، مصالح نفوذناپذیر جلو حرکت آب زیرزمینی را می‌گیرد یا شسته شدن مواد را به منطقه اطراف منبع آلودگی ، مثلا محل انباشتن زباله‌ها‌، محدود می‌کند. در مواردی که لایه نفوذپذیر ضخیم باشد، میزان آلودگی سفره آب قابل صرف‌نظر کردن است .
آب و هوا و آلودگی بیولوژیکی
نقش شرایط آب و هوایی در آلودگی بیولوژیکی آب‌های زیرزمینی به این ترتیب است که در نقاط دارای بارندگی زیاد ، پتانسیل آلودگی به مراتب بیشتر از مناطق دارای بارندگی کم است. در برخی از نواحی نیمه خشک ، پتانسیل آلودگی ممکن است ناچیز تا صفر باشد. در این نقاط تمامی آب نفوذی یا توسط زباله‌ها و مواد آلوده جامد جذب و نگهداری شده ، یا به صورت رطوبت خاک در آمده که آن نیز دیر یا زود تبخیر می‌شود.
شدت و مشخصات دیگر آلودگی های تاخیری وابسته به میزان آب زیرزمینی و مدت زمانی است که آب در تماس با زباله‌ها و منابع آلوده کننده بوده است. از این رو، حداکثر پتانسیل آلودگی در نقاطی دیده می‌شود که از آب زیرزمینی کم عمقی برخوردارند و در نتیجه زباله‌ها و دیگر مواد باطله در تماس دائمی‌ با آب زیرزمینی هستند. در چنین نقاطی شسته شدن آلودگی‌ها توسط آب زیرزمینی پدیده‌ای دائمی‌ است.

 



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید