تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :2021

ارتقاء صنعت ساختمان

بحران مسكن موضوع روز مباحث فنی و اقتصادی دست‌اندركاران ساخت و ساز و مدیران اجرایی است. روی آوردن به تولید صنعتی و انبوه‌سازی‌ مسكن برای مهار بحران گرانی و كمبود مسكن یكی از راهكارهای پیشنهادی ارائه شده از سوی كارشناسان می‌باشد. با توجه به ناچیز بودن سهم تولید صنعتی ساختمان در كل ساخت و سازهای كشور، تلاش گسترده‌ای در طی یك سال اخیر برای افزایش این سهم انجام گرفته است كه جای تقدیر دارد. برگزاری سمینارها و همایش‌های متعدد در مراكز دانشگاهی و علمی و فرهنگی، برپایی نمایشگاه‌های تخصصی از تولیدات و فرآورده‌های نوین در صنعت ساختمانی انتشار ده‌ها مقاله و میزگردهای مطبوعاتی برای تشویق و ترویج تولید صنعتی ساختمان، نشان‌دهنده عزمی جدی در جامعه مهندسی كشور برای این موضوع می‌باشد. دركنار این تلاش باید نكاتی چند را مدنظر قرارداد كه غفلت از آن می‌تواند تلاش برای ارتقاء صنعت ساختمان را تحت تأثیر قرار دهد.

  1. هزینه تمام شده اجرای ساختمان در حال حاضر تفاوت چشمگیری با قیمت فروش دارد. در واقع قیمت زمین است كه تعیین كننده بهای فروش ساختمان است این نسبت (نسبت قیمت فروش به قیمت تمام‌شده اجرای ساختمان) گاهی تا ده برابر می‌رسد. در این شرایط ارزان‌سازی تولید ساختمان كه در شرایط مطلوب حداكثر 30-20% در قیمت تمام شده ساختمان می‌تواند تأثیرگذار باشد، در قیمت فروش و عرضه آن در بازار تأثیر چندان زیادی نخواهد گذاشت. لذا پیش از هرگونه فعالیت فنی و مهندسی، اتخاذ روشهای مناسب اقتصادی برای كاهش قیمت زمین و متعادل نمودن نسبت قیمت زمین به قیمت اجرای ساختمان می‌تواند تأثیر قابل ملاحظه‌ای بر بازار مسكن بگذارد. اتخاذ تصمیم در این زمینه، خارج از حوزه مهندسی ساختمان بوده و تلاش برنامه‌ریزان اقتصادی را طلب می‌نماید.
  2. انبوه‌سازی صنعتی ساختمان زمانی مفهوم واقعی خود را پیدا می‌كند كه مجموعه‌ای از عوامل دخیل در ساخت و ساز، تحت نظامی هماهنگ و در چارچوب مقررات و ضوابط خاص خود، حاكم بر روند تولید ساختمان باشد. اصلاح ساختارهای مالی از مرحله تملك زمین تا فروش، تولید فرآورده‌ها و مصالح ساختمانی براساس نظام مدولار، استاندارد سازی فرآورده‌های ساختمانی، تبین ساختار مهندسی و طراحی ویژه و ... از جمله عوامل مؤثر در تنظیم ساختار تولید صنعتی ساختمان و تشویق و ترویج آن می‌باشد.
  3. آنچه كه امروز در مجامع تخصصی مهندسی و در حوزه تولید صنعتی ساختمان با استفاده از فن‌آوریهای نوین مطرح می‌گردد، بطور عمده شامل روشهای نوین سازه‌ای ساختمان می‌گردد. در حالیكه سازه تنها بخشی از فرآیند تولید ساختمان است و در صدی در حدود 30- 20% از حجم عملیات ساختمانی را در بر می‌گیرد. اكتفا صرف به تولید صنعتی سازه‌‌های جدید و بهبود آن، اگرچه از لحاظ افزایش ایمنی ساختمان بسیار مهم است، اما می‌تواند موجب غفلت از توجه به سایر بخشهای ساختمانی و تولید صنعتی آن شود. دیوارهای داخلی، دیوارهای خارجی، نماسازی، كفسازی، سقفهای كاذب، عایق‌بندی، تأسیسات مكانیكی و الكتریكی، در، پنجره، پله و خلاصه سایر اجزای ساختمانی نیز می‌باید متناسب با بهر‌ه‌گیری از فن‌آوری‌های نوین تولید و اجرا گردند بدیهی است استفاده از دیوارهای آجری یا مصالح مشابه در دیوار‌چینی‌ها و استفاده از آجر و سنگ و اندود سیمان با روشهای متعارف در نماسازی‌ها در ساختمانی‌ كه با استفاده از سازه سبك (به عنوان مثال LSF) بر پا شده است، عملاً نقض تمام پیش‌فرضها در استفاده از فن‌آوریهای نوین ساختمانی می‌باشد. حاصل این نوع ساختمان‌سازی، دور شدن از سه اصل استفاده از فن‌آوری‌های نوین ساختمان (تسریع ساخت و ساز، ارتقاء ایمنی، كاهش قیمت تمام‌شده) می‌باشد. و در نهایت موجب رجعت به ساخت و سازهای متعارف و حذف فن‌‌آوریهای جدید در عرصه ساخت و سازی می‌شود.
  4. اهتمام در شناسایی، معرفی، تولید و استفاده از مصالح و اجزای ساختمانی سبك، مقاوم، این و با قیمت مناسب كه در یك نظام هماهنگ صنعتی بتواند با سازه‌های نوین معرفی و تأیید شده، به اجرای ساختمانهای نوین بیانجامد، می‌باید به عنوان بخش تكمیلی مطالعات راهبردی تولید صنعتی ساختمان در كشور منظور گردد.
    در حوزه تأسیسات و تجهیزات مكانیكی و الكتریكی در ساختمان نیز كارشناسان مربوطه با همكاری معماران می‌توانند با استفاده از فن‌آوریهای سبز، صرفه‌جویی در مصرف انرژی در ساختمان را عملی سازند و سیستمهایی نوین متناسب با سایر بخشهای ساختمان را پیشنهاد و استفاده نمایند. در این بخش نیز، شناسایی، معرفی و تشویق و ترویج سیستمها و تجهیزات مربوطه توسط كارشناسان ذی‌ربط می‌باید انجام گیرد.
  5. در حال حاضر بیش از 98% از ساخت و سازهای كشور با روشهای مقاومت انجام می‌گیرد. تشویق و توسعه فن‌آوریهای نوین برای اجرای اجزای ساختمانی كه قابلیت استفاده در ساخت و سازهای متعارف را داشته باشد و ضمن افزایش سرعت اجراء ایمنی را افزایش و هزینه‌ها را كاهش دهد، در اقبال عمومی به استفاده از این محصولات بسیار مؤثر بوده و بسترسازی‌های فرهنگی و فنی را برای تشویق و توسعه صنعتی سازی ساختمان را فراهم می‌آورد.

با توجه به موارد اعلام شده، ملاحظه می‌گردد كه ارتقاء صنعت ساختمان حاصل كار گروهی كارشناسان و برنامه‌ریزان مختلف خواهد بود و آنچه كه می‌تواند این فرآیند را به نتیجه برساند، مدیریت شایسته و متمركز بر مجموعه عوامل دخیل (صنعت، ساختمان و اقتصاد) می‌باشد تا هماهنگی‌های لازم را برای نیل به این هدف بوجود بیاورد.

موضوعات مرتبط : فناوری های نوین ساختمانی    


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید