Error parsing XSLT file: \xslt\ammiBreadCrumb.xslt تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1311

ارتقا صنعت ساختمان یک ضرورت تاریخی و ملی

یک محاسبه ساده نشان می دهد که اگر پل الهوردی خان اصفهان با شیوه های معمول و مرسوم امروزی ما ساخته شده بود، می بایست طی سنوات گذشته حداقل 128 بار دیگر تخریب و از نو ساخته می شد! واقعیات تلخ امروز حاکی از بهره وری بسیار کم صنعت ساختمان در ایران است که از پیشینه درخشان آن فاصله گرفته و از استانداردهای متداول امروز بسیار دور مانده است.

ارتقا صنعت ساختمان یک مقوله کیفی و ماهوی است که در کنار کمیت مورد نیاز آن چشم انتظار یک تحول تاریخی است.

در این مقوله دو شاخصه سبک سازی و مقاوم سازی بیش از هر چیز دیگر ضروری است. در کشوری که 75 درصد خاک آن بر پهنای پرخطر زلزله واقع است و نیاز تقاضای مصرفی آن برای 10 سال آینده 15 میلیون واحد مسکونی است، سبک سازی و مقاوم سازی که در متن خود سرعت و کاهش هزینه های اجتماعی را در بردارد یک ضرورت است. چرا که ساخت 15 میلیون واحد با استفاده از شیوه های سنتی و اتلاف آب و خاک و انرژی، قطار توسعه اقتصادی را از تک و تا خواهد انداخت

یک تجربه علمی به ما می گوید که یک دیوار ساخته شده از مصالح نوین ساختمانی به قطر 20 سانتیمتر از نظر مقاومت و عایق بندی برابر با دیوار بتنی به قطر 12 متر است!

به راستی ساخت این دیوار بیست سانتیمتری که عمدتا از مشتقات پتروشیمی است در کشور ما مزیت مطلق دارد یا دیوار دوازده متری ساخته شده از سیمان و شن و ماسه؟ آیا کسی به فکر زمینهای حاصلخیز محدود و محصولات رودخانه ای کم بضاعت ما هست؟ محیط زیست در معرض تخریب ما را کدام دیوار حفظ خواهد کرد؟

آنچه که امروز صنعت ساختمان را به سوی سبکی و مقاومت سوق می دهد شیوه های نوین ساخت و ساز است که سالیانه میلیاردها دلار صرفه جویی انرژی را در پی خواهد داشت و بدون استفاده از این شیوه ها ارتقا صنعت ساختمان سرابی بیش نخواهد بود.

با توجه به نقش 15 درصدی صنعت ساختمان در اشتغال و سهم 8 درصدی آن در تولید ناخالص ملی و با توجه به اینکه 5/11 درصد از سرمایه ثابت کشور بوسیله صنعت ساختمان شکل می گیرد، به خوبی می توان سودآوری ملی هنگفت اشی از ارتقا و بهره وری در این صنعت را دریافت. ما برای کم سنگ ساختن شاید آنقدرها وقت و سرمایه نداشته باشیم! در نگاه اول داشتن یک متولی مشخص، بی سایه و غیرموازی در بدنه دولت یا شهرداریها برای ممیزی کیفیت ساختمان و در نگاه دوم زیرسازی فرهنگی در میان مردمی که بدون کمک دولت، 98 درصد ساخت و سازهای کشور را انجام می دهند ضرورتی تاریخی و ملی است.

تخریب محیط زیست و اتلاف نیمی از 40 درصد انرژی استحصالی کشور در ساختمانها، تاراج امیدهای کودکانمان است. باید به قدری منصفانه داشته هایمان را با آیندگان تقسیم کنیم که آنها آرزو نکنند: کاش پدرانمان از غارها پایین نیامده بودند!!

 

 

 

بررسی و نوشته: باقر میلانی - کارشناس اقتصادی انجمن مفاخر معماری ایران - 29/3/87

تدوین و آماده سازی برای انتشار در وب سایت : شهره السادات عربشاهی

 

موضوعات مرتبط : فناوری های نوین ساختمانی    


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید