تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :328

از خود غافل نشویم

رزومه آینده‌مان را نوشته‌ایم؟

وحید شامخی. مشاور حوزه مدیریت استراتژیک تکنولوژی

اغلب ما آدم‌ها در مقاطعی از زندگی‌مان، به احساس روزمرگی دچار می‌شویم؛ روزها، ساعت‌ها، حتی دقیقه‌های تکراری... انگار جریان غالب دنیای امروز هم همین روزمرگی را از ما طلب می‌کند. سر این ساعت و دقیقه بیا، سر آن ساعت و دقیقه برو... ایمیل‌هایت را چک کن، جلسات را شرکت کن... شب نیز به‌موقع بخواب تا صبح به‌موقع سر کار باشی... اینکه نظم خوب است یا بد، اصلا مفهوم نظم چیست و این‌گونه مفاهیم، نکته‌ای نیست که در اینجا بخواهیم به آن بپردازیم. آنچه مسئله این چند خط است، آن است که چه می‌شود کرد تا از خود غافل نشویم؟ چه می‌شود کرد تا لحظات حس روزمرگی زندگی‌مان، لحظه‌لحظه رشد و پیشرفت زندگی‌مان باشد؟ خانم «دری کلارک» (Dorie Clark) که سال‌هاست در این ارتباط می‌نویسد و آموزش می‌دهد، در مقاله اخیر خود (دسامبر ٢٠١٦) چند پیشنهاد را برای حل این مسئله ارائه می‌کند که شاید اشاره به آنها خالی از لطف نباشد.
یک اینکه، وقتی سرمان شلوغ می‌شود و به قول خودمان وقت سرخاراندن نداریم، شاید اولین چیزی که کنار گذاشته می‌شود، تفکر استراتژیک به آینده خودمان است. بدون اینکه به صورت منظم به درون خود بنگریم، ماه‌ها و سال‌ها می‌گذرد و خود را در جایی می‌یابیم که شاید هیچ‌وقت نمی‌خواستیم آنجا باشیم. پس باید خود را مجبور کنیم زمانی را به فکرکردن بلندمدت برای آینده خود بپردازیم. همان‌طور که اگر دوستی داریم که ما را به ورزش می‌برد یا بعضی اوقات ما او را به ورزش می‌بریم، بسیار مؤثرتر است تا وقتی که تنها بخواهیم عادت ورزش‌کردن را در خود ایجاد کنیم. همین تکنیک نیز برای فکرکردن به آینده‌مان نیز مؤثر خواهد بود. البته انتخاب فرد مناسب نیز، خود مقوله درخورتوجهی است.
دوم اینکه، گام‌های بعدی خود را روشن کنیم. یکی از تکنیک‌هایی که در این زمینه می‌تواند مفید باشد، نوشتن رزومه آینده خود است. برای مثال فرض کنیم پنج سال آینده است و براساس آنچه برای خود می‌پسندیم، رزومه پنج سال آینده خود را بنویسیم. یکی از نکات جالب این کار، این است که بايد کارها، فعالیت‌ها و پروژه‌های انجام‌شده در طول پنج سال آینده خودمان (مسیر رشد و توسعه خود) را نیز بنویسیم که قطعا برای آن، بايد خوب فکر کنیم.
سوم اینکه، روی کارهای عمیق و ارزشمند سرمایه‌گذاری کنیم. هرروز وقت محدودی داریم که می‌توانیم صرف کارهای روزمره کنیم یا از سوی دیگر، چند پروژه یا فعالیت عمیق و ارزشمند داشته باشیم که از هر فرصت مناسبی (که باید خود ایجاد کنیم) استفاده کنیم تا آنها را پیش بریم.
روزهای زندگی‌مان آن‌قدر شلوغ شده است که کسی به فکر توسعه فردی و رشد ما نیست و نخواهد بود، نه‌اینکه نخواهد؛ فرصت آن را ندارد. فکرکردن به آینده خودمان از آن مواردی است که هیچ‌وقت فوریت یا اجباری ندارد، از همین جهت است که بسیاری از افراد هیچ‌گاه در کل زندگی‌شان به صورت جدی، به آن فکر نمی‌کنند.
 

روزنامه شرق


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید