تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1262

درباره آموزش در معماری

به عنوان فردی که سابقه تدریس اش در رشته معماری  به دهه دوم خود رسیده است ، این موضوع بهانه ای شد برای درد دل و حدیث شکایت !

البته همواره صاحب نظران و اندیشمندان مقایسه بین دو نسل را توصیه نمی کنند و ویژگی های هر نسل را متعلق به زمان خودش می دانند ولی باز هم تفاوت زیادی که بین دانشجویان (حداقل در رشته معماری) نسل قبل با نسل جدید پیش آمده همواره باعث تعجب و افسوس می شود!

دانشجویان ده سال اخیر دارای امکان بسیار قوی ، سریع و ارزانی شده اند به نام اینترنت که ما در دوره دانشجویی از آن بی بهره بودیم ، این وسیله ارتباط سریع و ارزان هر کسی را به انواع و اقسام موارد تسهیل می کند که در مقایسه با دوران قدیم که گاهی ارتباط یا دستیابی به فلان سازمان چه ملی چه بین المللی جزو خیالات به شمار می آمد واقعا جهش بزرگی است .

استفاده از انواع نرم افزار ها در ترسیم و تجسم نیز جزو تکنیک ها و ابزارهایی است که دانشجوی الان را قادر به ترسیم انواع طراح ها در دو بعد و سه بعد و پردازش آنها به واقعی ترین حالت برای تجسم بخشیدن به طراحی مینماید .

در حقیقت با وجوداین دو پیشرفت عمده در زمینه جمع آوری اطلاعات و پردازش و ترسیم طرح ها فکر می کردم که این نسل ابرمعمارانی را بوجود خواهد آورد که دست آوردهای آنها در معماری ایران تحولی اساسی خواهد بود ، در حالی که افسوس چنین نیست .

دانشجوی الان فقط با این امکانات راحت تر شده است نه ورزیده تر !  اودیگر سراغ کتاب وکتاب خانه و خواندن منابع مکتوب نمی رود چرا که کتاب یافتن و کتاب  خواندن برای او دشوار است ، او دیگر با ترسیم دستی کاملا بیگانه است چرا  که با توجه به امکانات نرم افزاری آن را اتلاف وقت می داند ! او دیگر به سراغ دیدن فضاهای واجد ارزش معماری نمی رود چرا که در فضای مجازی دیدن بسیاری از این فضاها از مونیتور رایانه میسر است!

نتیجه چیست ؟ وابستگی کامل و بسنده کردن به یک سری اطلاعات غلط و پراکنده در اینترنت بدون اینکه صحت مطالب در منابع قابل استناد مکتوب بررسی شود ، استفاده از یک سری طراحی های آماده که باز از طریق وب سایت ها قابل دسترس است و بررسی سرسری بعضی از معماری های ارزشمند فقط از طریق بعضی از عکس های اینترنت !

توانایی های دستی طراحی  در بسیاری از دانشگاه ها در حال فراموشی است ، این جمله که "معمار یک نقاش هنرمند نیز هست " به  جمله بامزه ای تبدیل شده  است . دانشجوی امروز عموما خط و سطح و رنگ وحجم را از طریق کامپیوتر و پرداخت ماشینی درک می کند نه از طریق وسایل دستی و چالش با ابزارهای سنتی مثل انواع رنگها و قلم ها !

قاعدتا این روند نتیجه درستی  در جامعه معماران به بار نخواهد آمد ، آموزشی که بیشتر در فضای مجازی و ماشینی شکل گرفته و به راحتی سرسری و شتابزده می تواند به پایان برسد معمارانی پخته و ورزیده تحویل نخواهد داد.

مسئله بسیار مهم دیگردر این خصوص انگیزه است ، به شخصه اعتقاد دارم که اگر ابزاری بود که میزان علاقه و انگیزه دانشجویان را در خلال سال های متوالی محک می زد و به عدد و رقم اعلام می داشت کاهش تکان دهنده این عامل را در میان دانشجویان اعلام می کرد . دانشجویان در مرور زمان تحرک ، علاقه و انگیزه خود را به نحو شدیدی از دست داده اند و دلیل این موضوع می تواند انواع و اقسام دلایل باشد از کمون و رخوت جامعه معماران گرفته تا میل و رغبت شدید جامعه به مسئله صرف مدرک گرایی و درآمد آسان .

چه باید کرد؟ همین دانشجویان بی رغبت امروز در جامعه حرفه ای و دانشگاهی ما مشغول به کار خواهند شد و تاثیر حضور این نوع افراد از حالا به راحتی قابل پیش بینی است!

نسیم ایران منش (معمار و شهرساز)

 

موضوعات مرتبط : آموزش معماری    
عضو مرتبط : نسیم ایران منش  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید