تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1338

سلوك اقوام ایران و همزیستی ایشان با یكدیگر

یك مورخ مغول می گوید :" تاریخ خط سیرهای فرعی بسیاری دارد." كه با كمی دقت می بینیم خط سیرها، تحول های ماندگار را دنبال كرده اند؛ همه چیز را همگان دانند و چون اِشراف به خط سیرهای مذكور شرایط متعددی می خواهد خیلی از آنها یا به طور عمد یا غیر عمد بسته به نتیجه ای كه دلخواه تحلیل گران است نادیده گرفته شده اند و یا بسیار پر رنگ قلمداد شده اند.

همه می دانیم كه نخستین ایرانیان در اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره نخست پیش از میلاد از آسیای میانه به سمت جنوب غرب و به فلات ایران مهاجرت كردند. مجموعه ی جغرافیایی و سیاسی ای كه از وحدت دشت آبرفتی عراق و فلات ایران پدید آمد ایرانشهر خوانده شد. اسكان، كشاورزی و بازرگانی در ایرانشهر و غرب آسیای میانه یا ماوراء النهر در طول سده های بعد ، موجب حضور دائمی ایرانیان در این نواحی شد. به این ترتیب، در نخستین سده های اسلامی ، ایرانشهر و ماوراءالنهر بر روی هم خطّه ی ایران را تشكیل دادند.

جامعه ی ایرانی در نخستین سده های اسلامی به راستی جامعه ای پر تنوع و دارای فرقه های مختلف بود كه اغلب با هم در ستیز بوده اند. این ستیز طی هفت قرن شاهد اضمحلال یك جامعه و رشد جامعه ای دیگر بود.

آرزوها، ترس ها، تمایلات و نیازهای قومی و دینی، پدید آورنده ی ساختاری از كیفیات رفتاری بود كه در هم آمیخت تا شاید اختلافات را از میان ببرد. در این بین ستیز و سازش منجر به ایجاد روابطی جدید می شود و جریان هایی ایجاد می كند كه موجب پیدایش شكل های تازه از میان بحران های اجتماعی می شود.

واكنش ها سه شیوه ی كلی داشته اند كه بیشتر در چهارچوب جغرافیایی می گنجد:
  1. هماهنگی نسبی
  2. جنگ های متناوب
  3. ستیز دائمی

این شیوه ها اتفاقی است كه در جامعه ی ایران پس از حمله ی اعراب هم رخ داد. وقتی قرار باشد فرهنگ جامعه ی اكثریت ِ حاكم، استوار باشد، زندگی اعضای هر جامعه ، به طور فردی یا جمعی ، با شناخت آنان از گذشته شكل می گیرد ؛ آنچه ایشان بدان تبدیل می شوند، میراثی است از چیزی كه در گذشته بوده اند و آنچه از طریق ستیز و سازش تجربه كرده اند.

گاهی در تلاش برای بقا ، تمایلی به مخاطره نیست؛ زیردست ماندن از لحاظ سیاسی، دینی، اجتماعی، و تعداد بی خطرتر به نظر می رسد.

در این هنگام تضاد كاهش میابد و شیوه های متغیری متداول می شود و نظام اجتماعی نوینی پدید می آید كه كلا بر بنای ارزش ها و دیدگاه های حاكمین، یعنی فرهنگ جامعه ی اكثریت استوار می گردد.

با این همه ، اقوام مختلف ایران زمین با داشتن دین ، اقتصاد و اجتماع مختلف ولی به خاطر سرزمینی مشترك، تؤاما و به گونه ای ارزشمند در فرهنگ ایرانی سهیم بوده و به گونه ای همزیستی خو گرفته اند كه شیوه ی رفتاری قابل ملاحظه ای را در كل جامعه پدید آورده اند.

خوب چهر كشاورزی

مجموعه مقالات مرتبط : اقوام ایرانی    
عضو مرتبط : خوبچهر کشاورزی  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید