براساس قرارداد تقسیم ایران، منطقه مرکزی کشور بی‌طرف اعلام شد. شمالایران به اشغال روس‌ها درآمد و پس از جنگ جهانی اول نیز بریتانیایی‌ها با اشغال بوشهر به‌سوی شیراز پیشروی کرده و مناطق جنوبی ایران را به تصرف خود درآوردند. این قرارداد که ۵ بند داشت بدون آگاهی یا مشارکت دولتایران در زمان اوج جنبش مشروطه منعقد شد؛ از این‌رو با پاسخ تند مجلس شورای ملی روبه‌رو شد تا اینکه در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۱۹۰۷ ایران را رسما در جریان قرار دادند. به ‌رغم امتناع مجلس از تصویب این قرارداد و اعتراضات مردم ایران، مواد آن عملا اجرا می‌شد و در زمان جنگ جهانی اول نیز به بهانهجنگ با عثمانی، مناطقی از ایران مدتی به اشغال روسیه و بریتانیا در آمده بود.، نیروهای روس و انگلیس، تا پس از انقلاب اکتبر، در آبان ۱۲۹۶ ه.ش ولادیمیر لنین فرمان لغو همه قراردادهای استعماری از جمله قرارداد ۱۹۰۷ را صادر شد.

برگرفته از روزنامه اطلاعات