تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :919

معماری و شهرسازی و محیط زیست

از نیمه دوم قرن بیستم که جهان کمی از پیامدهای جنگ جهانی دوم رها شد مسئله محیط زیست، حساسیت پیامدهای آن و فوریت مسائل ناشی از اقدامات نسنجیده و نیندیشیده در محیط طبیعی(نظیر از بین بردن جنگل‌ها، دریاچه‌ها و غیره...) و نیز در فضاهای شهری (ایجاد ساخت و سازهای نامناسب، ایجاد کارخانه‌های تولید کننده گازهای مسموم و گرم کننده کره زمین و غیره) و مصرف بی حدو حصر و از آن طرف تولید زباله و مازاد (از اتومبیل‌های قراضه گرفته تا پلاستیک‌های بسته‌بندی و شیشه‌ها و بطور کلی ظروف یکبار مصرف) مطرح گردید. اما از آنجا که مصرف و رفاه کاذب به سبک آمریکائی در اروپا و کشورهای جهان سوم بتدریج ریشه یافته بود، بازگشت به زندگی متعادل و رفتن بسوی محیط‌زیستی پایدار به این سادگی و با سرعتی که لازمه جلوگیری از این تخریب سریع محیط‌زیست توسط ساکنین کره زمین بود، میسر نمی‌گردید.

از اینرو توجه به پیامدهای تخریب محیط‌زیست و حساسیت این مسئله در همه پدیدهای زندگی باید مد نظر قرار گیرد.

بخش مهمی که می‌تواند در پایداری محیط‌زیست نقش آفرینی کند، حوزه معماری و شهرسازی است. چگونه می‌توانیم به این سو حرکت کنیم؟

در اینجا به عنوان نمونه به نکاتی اشاره می‌شود اما این فهرست می‌تواند بسیار طولانی شود.

  • طرح بنا‌ها و بخصوص واحدهای مسکونی که به اصطلاح از معماری سبز برخوردار باشد کمترین فضا‌ها، کمترین مصالح مخرب محیط‌زیست کمترین مصرف انرژی و غیره.
  • استفاده از انرژی‌های غیر فسیلی (خورشیدی و باد و اخیراً که صحبت از ریز جلبک‌هاست و غیره...)
  • حداکثر استفاده از فضاهای زیستی و در نتیجه حداقل رساندن فضا‌های زیستی و به دنباله آن به حداقل رساندن مصرف زمین که می‌تواند به استفاده بهینه‌تری برای ایجاد فضای سبز، کشت و کار و غیره برسد.
  • استفاده حداکثر از فضای معابر برای درختکاری (هر درختی می‌تواند تولید کننده اکسیژن و کاهنده Co2 باشد)
  • کمترین استفاده از مصالح نامناسب(بخصوص سنگ و آلمینیوم و غیره)
  • کمترین استفاده از ماشین و وسائل نقلیه خصوصی در نتیجه، کمترین ساخت بزرگراه‌ها که مصرف کننده شدید زمین و تولید کننده آلودگی‌های هوا، صوت و غیره هستند.
  • توزیع مناسب کاربری‌ها به صورتی که بسیاری از آنها در فاصله پیاده و بدون استفاده از وسیله نقلیه قابل دسترسی باشند.
  • ....
  • شاید اگر مردم بدانند با اصراف در ایجاد فضا‌های غیر لازم (خانه‌های کاخ مانند، اتوبان‌ها و بلوارهای عریض و طویل، مراکز تجاری بی در و پیکر) برنسل‌های آینده که بچه‌ها و نواده‌های آنها هستند، چه خواهد رفت در این رویه زندگی بازبینی نمایند.

گیتی اعتماد
خرداد 93

مجموعه مقالات مرتبط : معماران و محیط زیست    
عضو مرتبط : گیتی اعتماد  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید