تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :3198

نقش اقلیم در توسعه ی پایدار

استفاده ی صحیح از مصالح بومی و تلفیق آن ها با شرایط ساخت و ساز.

با استفاده ی صحیح از مصالح بومی و تلفیق آن ها با شرایط جدید ساخت و ساز و بهره گیری از تجربیات متخصصان کارآمد در امر انرژی می توان از انرژی های قابل تجدید همچون انرژی خورشید و باد جهت سرمایش و گرمایش و تهویه ی ساختمان حداکثر استفاده را برد

توسعه پایدار در سه حیطه دارای مضامین عمیقی است . پایداری اجتماعی ، پایداری اقتصادی و پایداری محیطی که طراحی اقلیمی در زمره اهداف پایداری محیطی قرار می گیرد . ایده ی پایداری محیطی عبارت است از باقی گذاردن زمین و امکانات طبیعت به بهترین شکل برای نسل آینده . استفاده حداقل از آلاینده ها ، استفاده از انرژی تجدید ناپذیر و مصرف سوختهای فسیلی در حداقل را می توان در دستور کار این بخش قرار داد .

تنوع ویژگیهای اقلیمی ، عامل مهم در کثرت فرم ساخت و سازها محسوب می شود . مصالح بومی در گذشته به صورت صحیح و کامل در بناها به کار گرفته می شد . استفاده ی بهینه از انرژی قابل تجدید همچون جریان هوا و نور خورشید در ساخت و سازهای گذشته مشاده می شد . معماری سنتی کمترین تاثیر منفی بر محیط زیست و اکوسیستم می گذارد و در راستای ساخت و ساز پایدار بوده است .

با توجه به موارد گفته شده و با ذکر این نکته که با 38 درصد سوخت کشور ما در ساختمان ها به مصرف می رسد باید لزوم توجه معماران به طراحی اقلیمی را خاطر نشان کرد . هنگامی که صحبت از طراحی اقلیمی به میان می آید و ذهن بسیاری تنها تجعیزات و امکاناتی خطر می کند که بهره گیری و دریافت انرژی پاک را حاصل می آورد مانند کلکتورهای خورشیدی برای تامین آب گرم و حرارت مورد نیاز .

در طراحی اقلیمی چند نکته اساسی قابل توجه است :
  1. توجه به جزئیات ساختمان و استفاده از اجزا ء ( پروفیل های درب و پنجره و ... ) و مصالحی که اتلاف انرژی را به حداقل برساند و با اقلیم سازگار باشد و عایق بندی حرارتی ساختمان .
  2. استفاده از تجهیزاتی مانند کلکتورهای خورشیدی برای کسب انرژی پاک .
  3. توجه به طراحی فضاها و ساماندهی فضاها به گونه ای که حداکثر بهره وری از انرژی خورشیدی برای فضاهای اصلی میسر شود .

مهم ترین نکته در معماری جدید استفاده بیش از حد از انرژی های غیرقابل تجدید است که علت اصلی آن به کارگیری مصالح نامناسب ، حمل و نقل آنها و طراحی اشتباه بنا با بکارگیری وسایل گرم کننده و خنک کننده با شرایط اقلیمی می باشد و از اینرو با استفاده ی صحیح از مصالح بومی و تلفیق آنها با شرایط جدید ساخت و ساز و بهره گیری از تجربیات متخصصان کارآمد در امر انرژی می توان از انرژی های قابل سرمایش و گرمایش و تهویه ی ساختمان حداکثر استفاده را برد که این امر مستلزم ایجاد زمینه همکاری میان معماران و متخصصین امر انرژی می باشد تا با بهره گیری از فناوری های جدید بتوان معماری مدرن هم خوان با شرایط اقلیمی هر منطقه را ایجاد نمود .

شیرین میرزایی

موضوعات مرتبط : توسعه پایدار    


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید