تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1704

هم اندیشی انجمن مفاخر معماری ایران

هم اکنون یکسالی است که هر چهارشنبه در جمع معماران و علاقه مندان به مسائل فرهنگی در جمعی با سوابق دغدغه های مشترک بدون وابستگی های شغلی و مسئولیت های قانونی بدون تعارف و تکلف به اندیشه می نشینیم . فضای اندیشه نیز چون فعالیت های دیگر نیازمند ایجاد و حفظ مراحل مورد نیاز می باشد که بطور نسبی در این جمع فراهم است و از علل تداوم آن می باشد .

موضوعات مورد طرح متنوع ولی نهایتا در همان راستای مورد توجه مشارکت کنندگان است . هر یک جدا از ملاحظات مزایا منافع شخصی در مدتی کوتاه و حداقل برای موضوع بیان می کند بدون جهت گیری ناخودآگاه از نقطه نظرها ، نگرانی ها ، امیدها و آرزوهای همکاران برای پیشرفت و داشتن جامعه ای متعالی و توانمند با خبر می شویم و فضایی در ذهن ما پدید می آید که لااقل چند ساعتی فضای اندیشیدن را حس می کنیم و مزاحمت ها و موانع و قید و بندهای ساخته ذهن و محیط های درگیر روزمرگی را کنار می زنیم . هر فعالیتی فضای مناسب می خواهد درک واقعی زمان و مکان در چنین فضای جمعی (غیرفیزیکی )میسر و فراهم می شود سالی گذشت تغییر کردیم و شاهد نسبی تغییرات دیگران بودیم با انگیزه دستیابی به واقعیت با حضور خود . نگفته ها را گفتیم و نا شنیدنی ها را شنیدیم از حضور پر رنگ و صمیمی و صادقانه همگان چه اساتید چه دانشجویان که همه جوینده بودند و با وجود ارائه مطالب چیزی گم کرده داشتیم اطمینان خاطر که این راه ادامه خواهد داشت و تنها راه سالم و پایدار رسیدن به جامعه ای سالم پویا در سطح متخصص و مبتکر و صاحب تفکر که قطعا با سپاسگذاری از زحمات بدون چشم داشت مادی گروهی که با مدیریت و صرف وقت و حوصله و صبر سرکار خانم مهنس منصوری و جناب آقای مهندس قهاری چه در خانه هنرمندان و چه در این فصل که با همت و یاری موزه امام علی (ص ) جلسات را برگزار می نمایند با استفاده از امکانات و با مشارکت جدی تر همه صاحبنظران که به این نیاز واقف هستند ماهم چون سایر کشورهای پیشرفته این نهاد مردمی که چند سالی است بی وقفه به کار خود ادامه داده حفظ کرده توسعه دهیم . در سالهای 1342 تا 52 که در دانشکده معماری و شهرسازی فعلی فعال بودم با سایر دوستان هم دوره ای در پی اطلاع از هر نشریه گردهمایی و فعالیت حرفه ای بودیم و آنقدر اتفاقات محدود بود که ما از اکثر آنها با خبر بودیم و در آنها شرکت می کردیم و خوشبختانه موارد نشر و ... توسعه بسیار پیدا کرده تعداد دانشجو و دانشکده هم افزایش چشمگیری پیدا کرده که قطعا مثبت است و خوشبختانه همان شور و اشتیاق سالهای دهه 40 تا 50 در دانشجویان هست که تعدد (کثرت) لازم فراهم است ما همچون کشورهای اروپایی که در گذشته دارای مجامع هنر و فرهنگی مستقل و مردم شدند و کشور خود را رشد دادند ما هم به مدد خودیاری و اندیشه های مثبت دست اندرکاران (بصورت NGO ) به آرزوی جوانان امروز و دیروز پاسخ دهیم .

در هم اندیشی و ارائه کروکی های معماران چقدر و با احساس دکتر تیموری لحظه لحظه برخورد خود ا مسائل و گفتگوی با معمار فقید لوکوربوزیه را برایمان بیان کرد که نمونه ای از اشتیاق به رسیدن به واقعیت از دید یک معمار است . آثار و ناها را طبق قانون و رشد فرهنگی جامعه حفظ می کنیم ولی تجربیات و درک آدمها آیا غیر از حمایت جامعه فرهنگی مستقل میسر است ؟ صنایع و سرمایه های مادی موثر هستند ولی بخاطر سودآوری و بقا می بینیم مجلات معماری روز به روز به صفحات آگهی آنها انقدر اضافه می شود که مطالب گم است اگر تازه و با ارزش هم باشند به این نیاز جامعه معمار چگونه پاسخ دهم ؟

با سپاس فراوان از همه دست اندرکاران برگزارکننده و شرکت کننده و مراجعین به سایت

پرویز طلایی - 29 دیماه 1390

مجموعه مقالات مرتبط : تجاربی از هم اندیشی    
عضو مرتبط : پرویز طلایی  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید