Error parsing XSLT file: \xslt\ammiBreadCrumb.xslt تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1080

گفت و گو با مبتکر روز معمار : شمارش معکوس تا روز ما

مقالات گذشته

برای پیشرفت معماری معاصر ایران و ارتقای آن نیازمند شناختن معمار و معماری ایرانی هستیم و انتخاب روزی به نام روز معمار می تواند در این باره کمک بزرگی به حساب آید

از امسال دیگر سوم اردیبهشت روز معمار است شنیدن دلایل، ضرورت ها، نیازها و اهداف نامگذاری روزی به نام روز معمار که از سال دیگر معماران می توانند آن را در تقویم هایشان هم ببینند از زبان رئیس هیات مدیره و مدیر عامل انجمنی که پیشنهاد نامگذاری چنین روزی را ارایه کرده مصرانه برای تحقق یافتنش تلاش کرده خالی از لطف نیست.

به خصوص اگر این انجمن انجمن مفاخر معماری ایران نام داشته باشد، با همه اهداف برنامه ها و عملکردهایی که از آن شاهد بوده، خواهیم بود و البته متوقعیم.

سید علیرضا قهاری در گفت و گویی به سوالاتی درباره انجمن مفاخر معماری ایران، برنامه های انجمن و ضرورت های نامگذاری روزی به نام روز معمار پاسخ گفت که در پی می خوانید.....

به عنوان رئیس هیات مدیره انجمن مفاخر معماری ایران، درباره ابتکاری که برای نامگذاری روزی به نام روز معمار به خرج داده اید توضیح می دهید؟

در پی نشست هایی در انجمن مفاخر معماری ایران به این نتیجه رسیدم که شرایط روز جامعه معماران به گونه ای است که نیازمند نامگذاری روزی به نام روز معمار هستیم معماری به رغم سابقه ای که در کشورمان دارد امروزه مورد بی توجهی قرار گرفته و این مساله سبب شد معماران اهداف خود را فراموش کنند و جایگاه واقعی خود را از دست بدهند. وقتی حرفه ای مورد بی توجهی قرار می گیرد صاحبان آن حرفه کم کم به ناباوری می رسند.

در گذشته معماری ایران دارای چنان اهمیت و ارزشی بوده که در جهان مورد توجه قرار داشته و حتی بسیاری از این ارزش ها را هم دیگران به ما شناسانده اند؛ بنابراین برای پیشرفت معماری معاصر ایران و ارتقای آن نیازمند شناختن معمار و معماری ایرانی هستیم و انتخاب روزی به نام روز معمار می تواند در این باره کمک بزرگی به حساب آید، همانطور که صاحبان حرف و مشاغل مختلف به هم کمک می کنند تا ارزش های حرفه آنها شناخته و درک شود، ما طراحان و معماران هم باید به هم کمک کنیم تا هم مردم و هم معماران جوان با این حرفه آشنا شوند و همان ارزش ها و تلقی از معماری در جهان بینی معماران گذشته را تداوم بخشند. زمانی می توان از معماران توقع انجام کارهای قابل توجه داشت که آنها را جایگاه
خودشان و ریشه ها و ارزش های حرفه شان آشنا باشند.

بنابراین می توان گفت که به دلیل لزوم توجه به معماری ایرانی، هدفمند کردن معماران و ایجاد توجه کافی به این حرفه درصدد نامگذاری روزی به نام معمار و معماری برآمده اید...؟

بله و مهمتر از همه به این دلیل که معماران به خودباوری برسند. می دانید در صنعت ساختمان شاید تنها 5 درصد از مهندسان معمار فعال هستند و بسیاری از دیگر حرفه ها به خاطر کسب درآمد وارد این صنعت شده اند و همین معماران فعال هم در روند ساختمان سازی به خصوص در بخش مسکن در درجه ششم یا هفتم تاثیرگذاری قرار دارند.

 به هر حال باید توجه داشت آنها که روزگاری معماری ایران را به اوج رسانده اند اجداد ما و از ما بوده اند و ما نسبت به آنها بیگانه نیستیم ولی در شناخت فلسفه، کار، دیدگاه ها و ارزش های حرفه ای آنها غفلت کرده ایم.

انجمن مفاخر معماری ایران علاوه بر اینکه می خواهد در راه ایجاد شناخت گام بردارد، سعی دارد جوان ها را دعوت کند که با دید بازتری به این حرفه روی بیاورند، مسایل حیثیتی این حرفه را هم مدنظر داشته باشند و به مسوولیت سنگینی که به عنوان یک معمار بر دوش دارند آگاه باشند.

این مساله برای انجمن حکم یک وظیفه را دارد یا تلاشی است که با کمک دیگر تشکل های صنفی مرتبط با دولت باید به انجام برسد؟

ما معتقد به کار گروهی هستیم و در این مورد همه جوامعی که در جهت ارتقای معماری فعالند باید مورد حمایت قرار گیرند. در همه جای دنیا چنین تشکل هایی بازوان قدرتمند دولت محسوب می شوند و دولت تنها نقش حامی را ایفا می کنند.

 در ایران حمایت های دولتی کمرنگ است، بنابراین انجمن مفاخر معماری ایران مسوولیت سنگین تری احساس می کند و به همین دلیل حمایت از نهاد ها و تشکل های مختلف مربوط به معماری را از جمله برنامه های خود قرار داده است

با توجه به اینکه امسال سال همبستگی ملی و مشارکت عمومی است در آینده روز معمار نیز بعد از تلاش های بسیار به تحقق میرسد، یقینا تاثیرات آن در ترجمان این همبستگی و مشارکت در عرصه تعاملات حرفهای مشهود خواهد بود. با این رویکرد پیرامون اهمیت نامگذاری روزی به نام روز معمار توضیح می دهید؟

نه فقط درباره معماری بلکه در هر زمینه دیگری، هیچ انسانی نمی تواند در جامعه ای زندگی کند و خودش را جدا از آن جامعه ببیند؛ تاریخ معاصر ما گواه این نکته است که هرگاه مردم ما برای انجام کاری و رسیدن به هدفی تلاش کرده و مشارکت داشته اند، توانسته اند حتی کارهای بسیار سخت را هم به نتیجه برسانند. تشکل های صنفی هم از جمله راه هایی برای مشارکت های مردمی محسوب می شوند.

بنابراین اگر مردم در این تشکل ها سازماندهی شوند و فعالیت هایشان هدایت شود و اگر فضای مناسب برای جلب اطمینان و اعتماد افراد فراهم شود مشارکت عمومی در معنای واقعی کلمه شکل می گیرد.

 این وظیفه هم قبل از دولت به دوش خود ماست که وارد صحنه شویم و تلاش کنیم تا کشورمان رشد کند، برای انجام این وظیفه راه های مختلفی هست که نامگذاری یک روز به نام یک حرفه خاص می تواند یکی از این راه ها باشد.

نامگذاری روزی به نام روز معمار یکی از راه هایی است که به کمک آن می توان توجه مردم، مسوولان و رسانه ها را به این حرفه و نقش و جایگاه آن جلب کرد. در این صورت معماران احساس خواهند کرد که وجود و عملکردشان از سوی مردم مورد توجه و حتی نقد قرار می گیرد و به رغم اینکه این روز به معماران معاصر تعلق می گیرد اما در حقیقت توجهی ایجاد می کند به معماری گذشته ایران و عظمت آن در طول تاریخ.

در اولین گام انجمن برای بزرگداشت این روز چه برنامه هایی ترتیب داده است؟

مخاطلان ما در این باره همه کسانی هستند که در سراسر کشور در بخش های فنی صنعت ساختمان مشغول به کارند و انجمن از آنها خواسته به مقتضای کار و شغلشان به این روز توجه کنند. اگر به این افراد توجه شود و مورد تقدیر و تجلیل قرار بگیرند در مجموع عملکردها تغییر خواهد کرد و تاثیر آن را قبل از هر چیز در فضای شهرها خواهیم دید.

اگر چه بسیاری گمان می کنند معماران شهرها را به شکل امروزی درآورده اند اما در حقیقت از زمانی که معماران را کنار گذاشتیم مسایل اقتصادی ، جریان های سیاسی و ... شهرهای ما را به این روز درآوردند می بینیم که نقش معماران در شکل گیری شهرها چقدر کمرنگ است و بسیاری از طرح های آنها با اعمال نفوذ کارفرماها به صورت صحیح به اجرا در نمی آیند؛ در مسابقات معماری هم همیشه طرح برگزیده اجرا نمی شود و در هر صورت در معماری ایران حرف اول را معمار نمی زند.

شما به توجه به جوانان در برنامه های انجمن اشاره کردید، اما حقیقت این است که لااقل در حال حاضر چندان شاهد جوان گرایی نیستیم .... برنامه های شما در این باره چیست؟

در واقع ما در حال حاضر اصلا جوان گرایی نداریم و در حقیقت به فکر جوانان هستیم. موضوع این نیست که کسانی که در معماری حرفی برای گفتن دارند الزاما افراد مسن و کهنسال هستند موضوع فکر و اندیشه جوان و پویاست. حداقل سن هیات امنای انجمن 50 سال است و ممکن است در این مورد شبهاتی ایجاد شود اما دلیل این مساله این بوده که این افراد شاید بیش از دیگران ضرورت توجه به معماری را احساس کرده اند.

 شاید جوانی که تازه فارغ التحصیل شده چندان متوجه چند و چون قضایا نباشد، این پیشکسوتان دور هم جمع شده و این انجمن را تشکیل داده اند تا به صورتی که همه تشکل های مربوطه دیگر عمل می کنند بلکه به صورت یک فرهنگستان یا بنیاد معماری به معماران و معماری ایران خدمت کنند.

 بنابراین این افراد باید خصوصیاتی داشته باشند. مثلا قابل اعتماد باشند، حرفی برای گفتن داشته باشند که قطعا وجود دارند انجمن در قبال آنها وظیفه دارد که حمایتشان کند در بسیاری موارد اینچنین نقش هدایتی و حمایتی داشته و دارد و معمولا مستقلا برای انجام کاری اقدام نمی کند بلکه اقدامات و برنامه های انجمن ها و تشکل های مرتبط را مورد حمایت مالی و معنوی قرار می دهد. به همین دلیل است که می گویم نقش یک فرهنگستان یا بنیاد را دارد.

ظاهرا برنامه ای برای اعطای نشان معماری در راستای برنامه های بزرگداشت روز معمار در انجمن به تصویب رسیده است؟

در مورد نشان معماری ایران ، به پیشنهاد یکی از رسانه های جامع معماری آئین نامه ای به تصویب رسیده که مقرر شده به کمک همان رسانه، به اهدافمان دست پیدا کنیم وگمان می کنم بتوانیم مراسم شایسته ای در این مورد داشته باشیم

بیش از یکسال است که از شروع فعالیت رسمی انجمن می گذرد برنامه های پرباری را هم شاهد بوده ایم اما گمان می کنم هنوز انجمن نتوانسته آن شور و حال و هیجان در پویایی لازم را لااقل در شهر تهران که بیش از  هزار معمار در آن مشغول به کار است ایجاد کند تمهیدی در این باره اندیشیده شده است؟

مهمترین کاری که انجمن می تواند انجام بدهد این است که دید مردم دستگاه ها کارفرمایان و کل جامعه را نسبت به معماران تغییر بدهد می دانیم در دو سه دهه اخیر چیزی که به آن توجه نشده معماری خوب بوده است و تعداد معمارانی که توانسته اند طرح های خوبی را نه فقط تهیه بلکه به اجرا هم برساند معدود بوده اند در جامعه ای که میراث بزرگش را در زمینه معماری فراموش کرده و فلسفه، اندیشه دیدگاه جهان بینی و ارزش های الهی و انسانی که می توانند در کار معماران موثر باشند مورد بی توجهی واقع شده و تنها زمانی از معمار یاد می شود که به اعضای آن برای انجام یا اتمام پروژه ای نیاز باشد برگزاری سمینار، جلسه و مصاحبه با روزنامه ها و دیگر برنامه های اینچنینی تنها زمانی می تواند موثر باشد که هدایت شده و حمایت شده انجام بگیرند.

خوشبختانه چون پایه گذاران این انجمن کسانی هستند که در عرصه معماری استخوان خرد کرده اند همواره تلاششان بر این بوده که به مسایل کلان معماری و معماران ایران بپردازند در شرایط فعلی  که بسیاری از معماران حتی با مشکلات اقتصادی رو به رو هستند مهمترین کاری که می توانیم انجام بدهیم این است که دور از جنجال ها و جاه طلبی ها برای تبیین جایگاه واقعی معمار و معماری تلاش کنیم حتی نشان معماری ایران هم با نیت ارتقای جایگاه معماران و معماری ایرانی اهدا خواهد شد و بیش از هر چیز ارزشی معنوی خواهد داشت.

به عنوان آخرین سوال با توجه به نکاتی که درباره انجمن مفاخر معماری ایران فرمودید برایمان جالب است بدانیم چرا این نام برای انجمن درنظر گرفته شده و معنای آن چیست؟

ببینید فقط معماران جزو مفاخر کشور ما نیستند بلکه معماری هم از جمله مفاخر ایرانیان است. مثلا نه تنها شیخ بهایی به عنوان معماری برجسته از مفاخر کشور ماست بلکه میدان نقش جهان هم در فهرست مفاخر ملی جای می گیرد در واقع این نام ایهام دارد و شاید فقط زبان فارسی است که کلمه ای با این معنا را هم برای افراد و هم برای اشیا به کار می گیرد.

 

بررسی و نوشته: بهرام هوشیار یوسفی
روزنامه همشهری- دوشنبه 15فروردین - 1384
تدوین و آماده سازی برای انتشار در وب سایت : شهره السادات عربشاهی

 

 

موضوعات مرتبط : روز معمار    
عضو مرتبط : سید علیرضا قهاری  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید