تاریخ آخرین ویرایش : چهار شنبه،14-6-1397
تعداد بازدید :150

گنجینه تاریخ چای ایران

​موزه تاریخ چای ایران و آرامگاه 
کاشف‌السلطنه بنیانگذار صنعت چای ایران یکی از جاذبه های گردشگری لاهیجان است. این موزه، تنها موزه تخصصی چای در کشور است که صنعت چای ایران را از ابتدای ورود به کشور تا وضعیت فعلی اش به مخاطبان معرفی می‌کند.
به گزارش ایسنا، لاهیجان یکی از قدیمی‌ترین و زیباترین شهرهای استان گیلان است که به «شهر چای» شهرت دارد زیرا چایکاری در ایران برای نخستین ‌بار به همت 
«‌محمد میرزا قوانلو» ملقب به حاج محمد میرزا کاشف ‌السلطنه چایکار در سال‌ ۱۳۱۹ه ـ ق در لاهیجان آغاز شد و به‌ سرعت در این شهر و دیگر مناطق سواحل جنوبی دریای مازندران توسعه یافت.
حاج محمد میرزا کاشف‌السلطنه چایکار در سال ۱۲۷۴خورشیدی چهارهزار نهال چای از هند خریداری و به ایران و شهر لاهیجان آورد. ایشان بر این باور بود که نباید پول مملکت برای خرید، چای، قند و نفت از ایران خارج شود. در آن سال‌ها ده کرور (پنج میلیون تومان) برای واردات چای هزینه می‌شد.
پس از فوت حاج محمد میرزا کاشف‌السلطنه چایکار، او را روی تپه‌ای از چای که توسط وی در سال ۱۳۰۷شمسی خریداری شده بود دفن کردند. مزارش ابتدا به عنوان مقبره کاشف السلطنه مورد بازدید قرار می‌گرفت که با تکمیل ساختمان نیمه‌کاره مجاور آرامگاه و از سال ۱۳۷۵به عنوان موزه تاریخ چای ایران بهره‌برداری شد.
موزه تاریخ چای ایران در شهرستان لاهیجان تنها موزه تخصصی چای در کشور است که صنعت چای ایران را از ابتدای ورود به کشور تا وضعیت فعلی‌اش به مخاطبان معرفی می‌کند.
فضای داخلی آرامگاه حدود ۶۱متر و مساحت اصلی آن (از بیرون) با توجه به جداره‌ها ۸۶ متراست. کف آرامگاه با مرمر سفید مفروش شده و دیواره های جانبی به صورت مدور و با هشت ستون که هر کدام از آنها ۱۵متر ارتفاع دارد تا سقف امتداد یافته است. ارتفاع برج آرامگاه کاشف السلطنه از بیرون ۱۵.۵۰متر با پایه سنگی و بتونی و با محوریت بر روی هشت ستون احداث شده است. جداره اصلی آن تا سال ۸۹با سنگ تیشه‌ای طوسی نماسازی شده بود که بعدها با آجر فشاری بر روی آن قرمز رنگ شد.
ورودی اصلی بنا در سمت شرق، ابتدا به دو فضای جانبی تالار اصلی گشوده و با پرده‌ای از نمایش تعزیه آراسته شده است. در سمت راست، اسناد و مدارک تاریخی مربوط به کشف و امتیاز و عکس های اولیه کاشف‌السلطنه به دیوار آویخته شده و اتاق سمت چپ هم، محل اسکان مدیر و اتاق نگهبانان موزه است. تالار اصلی توسط یک طبقه چوبی به دو بخش فوقانی و تحتانی تقسیم و در ابتدای تالار دو پلکان چوبی با حالتی نیمه ‌دوار به طبقه دوم منتهی می‌شود. در جانب دیگر تالار در طبقه همکف، پلکانی سنگی به مقبره کاشف‌السلطنه راه می‌یابد، طبقه‌بندی تالار با نمایی چوبی به موازات ستون‌های شش گانه داخلی انجام شده است؛ غرفه‌های این تالار در دیوارهای جانبی و به ‌صورت جعبه آیینه‌ای سراسری ایجاد شده است، در طبقه همکف در داخل ویترین‌ها دو سماور روسی، سینی نقره، پیمانه و جعبه چای، قهوه‌خوری چینی، مشربه و دست‌نوشته‌های کاشف‌السلطنه در معرض دید قرار گرفته‌اند.
در این موزه تخصصی، اسناد و مدارک کاشف‌السلطنه و وسایل مربوط به مصرف چای مانند انواع سماورهای ذغالی، قوری‌های چینی، مسی و سنگی، قهوه‌خوری‌ها، عهدنامه ناصرالدین شاه و انواع گیره‌های استکان چای، سینی، پایه فنجان ملیله‌کاری و… به نمایش گذاشته شده است و این مجموعه هم‌ اکنون با داشتن ادوات و وسایل سنتی و تخصصی مربوط به چای و مدارک مربوط به چگونگی فعالیت‌های پدر چای ایران، همه ‌روزه پذیرای بسیاری از افراد بومی و نیز گردشگران است.
«ولی جهانی» معاون میراث فرهنگی گیلان نیز در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص تنها گنجینه تاریخ چای ایران گفت: مرمت موزه چای لاهیجان از یک ماه قبل آغاز و برای سهولت دسترسی گردشگران درب ضلع غربی این موزه گشوده شده است و همچنین در محوطه اطراف این موزه کاشت نهال چای انجام شده است.
هر ماه به طور متوسط حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ نفر از این موزه بازدید می‌کنند. برای چهارمین بار است که موزه چای لاهیجان توسط میراث فرهنگی مرمت می‌شود و سعی شده با رعایت اصول ایمنی در زمان مرمت این بنا درب آن برای بازدید گردشگران گشوده باشد .آرامگاه کاشف السلطنه و به عبارت دیگر موزه تاریخ چای ایران در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

برگرفته از دنیای اقتصاد 



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید